ياس - دركم كن

آخه بابا باغت آباد منو درکم کن
نگو جلوي راه وايستادي آقا حرکت کن
تو اينجا نشستي واسه اين که جوابمو بدي
پايين نگاه نکن چشم پر عذابمو ببين
اگه نيازمند بودي تو هم مي شدي يه کنه
ببين اسم بدشانس روي پيشوني منه
عصبانيم يه زلزله 10 ريشتره توم
چرا اون با يقه بسته ته ريش بره تو؟
همين ها مي تونه جوون هاي ما رو پير کنه
حدس زدي يه روزي پيشش کارت گير کنه
تا که ميرسه به منه بدبخت آواره
ميگه الان نه باشه بعد وقت ناهاره
بيا يه کار خيري بکن توي روزت
امضاتو نمي خوام بذارم توي موزه
نگو مدارکت ناقصه تو فردا بيا
همه چيزو کامل کنو بعد وردار بيار
واسه استخدام دقت کن به ذابت ها
بايد داشته باشي 5 سال سابقه کار
نمي خوام داد بزنم الکي شلوغ بکنم
بگو 5 سالو من از کجا شروع بکنم

منو داري ميبيني که از اين زمونه سيرم از همه جا بريدم يه جوون پيرم همه بارم رو ميبندم شبونه ميرم به خاطر تو ديگه کارم تمومه پيرم ، منو داري ميبيني که از اين زمونه سيرم از همه جا بريدم يه جوون پيرم همه بارم رو ميبندم شبونه ميرم به خاطر تو ديگه کارم تمومه پيرم

بيدار شدي مي خوره به سرت هواي صبح
توي روزنامه بخون صفحه ي حوادثو
ببين مادري که دخترش رو کشته بود
بعد خودشو پرت کرد از پشتبوم
ميگي چه مادر بيرحمي چه روزگاري
چيه خراب شد اول روز کاري
اگر دقت کني با کمي ريشه يابي
مي فهمي که حتي يک مادر هم ميشه ياغي
اون مادر اي کاش باز زنده مي شد
واست تعريف ميکرد داستان زندگيشو
روزي که خداوند دخترش رو هديه مي کرد
مادر داشت از خوشحالي گريه مي کرد
با وجود پدري که هنوز بيکار بود
دمه بيمارستان نشسته و سيگار دود
مي کنه و بدهيه ها هر روز قد ميکشه
مرد دور آگهي ها همش خط ميکشه
بند اميدش به آينده ها پاره شد باز
آخر سر هم خيابون ها کارشو ساخت
قاتل تويي خدا ببخشه گناهاتو
حالا بخون مجله گل آقاتو

منو داري ميبيني که از اين زمونه سيرم از همه جا بريدم يه جوون پيرم همه بارم رو ميبندم شبونه ميرم به خاطر تو ديگه کارم تمومه پيرم ، منو داري ميبيني که از اين زمونه سيرم از همه جا بريدم يه جوون پيرم همه بارم رو ميبندم شبونه ميرم به خاطر تو ديگه کارم تمومه پيرم

چيه فکر مي کني حالا که تو پشت مي زي
از ما بالاتري يعني تو گشنه نيستي؟
طوري صحبت مي کني انگار که داري ،
الان تراولاتو مي کني پشت نويسي
خيلي شده يه جوون جلوي تو ظاهر بشه
يه جوون تحصيل کرده که مسافر کشه
اين همه سال زحمت کشيده واسه کاري
که فردا با روي سفيد بره خاستگاري
ديگه خودتم مي دوني اينه گفته ي عقل
بايد با پول بشيني سر سفره عقد
و توي پول چيزي به اسمه وفا گمه
گذشت وقتي که مي گفتند مهم تفاهمه
فقر از در بياد تو همه چيزو خراب ميکنه
بعدش از پنجره فرار ميکنه
باغت آباد منو درکم کن
نگو جلوي راه وايسادي حرکت کن